12.05.2011 Jakobskruiskruid graaft zijn eigen graf

WAGENINGEN (ANP) - Jakobskruiskruid graaft binnen enkele jaren zijn eigen graf als beheerders de planten met rust laten. De plant maakt zijn eigen standplaats ongeschikt voor hernieuwde groei door schimmels en bacteriën in de grond achter te laten.

Het is tot nu toe gebruikelijk om jakobskruiskruid met wortel en tak te verwijderen, aangezien vooral paarden een nare dood sterven als zij van het onkruid eten.

Bioloog Tess van der Voorde promoveert vrijdag aan de Wageningen Universiteit op een onderzoek naar groei en bloei van de ongeveer 60 centimeter hoge plant, die met gele, stervormige bloemetjes bloeit. Vooral op braakliggende grond, graslanden en in wegbermen schiet het kruiskruid in deze tijd van het jaar omhoog. De plant is giftig voor alle diersoorten.

Jakobskruiskruid is een inheemse plantensoort, die het door veranderingen in het milieu steeds beter gaat doen in Nederland. Op sommige plekken is zelfs sprake van een plaag. Vanwege de giftigheid proberen boeren en groenbeheerders de plant te verwijderen, maar uitgraven houdt het probleem juist in stand, stelt Van de Voorde nu.

Van de Voorde deed proeven op een aantal voormalige landbouwgronden op de Veluwe en in de kassen van het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW). Ze ontdekte dat het kruiskruid tot 70 procent slechter groeide op gronden, waar het een jaar eerder ook had gestaan. ,,Al binnen één groeiseizoen kan zich bodemmoeheid ontwikkelen; dus laten staan geeft heel snel resultaat'', aldus de promovenda. Op kruiskruidgrond doen wel gewenste soorten als witte klaver en duizendblad het juist extra goed.

Van de Voorde adviseert om percelen met kruiskruid niet te wieden, maar wel tijdig te maaien, anders vormt de plant zaden die zich weer alle kanten uit kunnen verspreiden. Het maaisel kan het beste worden verbrand. De Wageningse bioloog houdt in juni adviesbijeenkomsten voor groen- en natuurbeheerders, aldus de universiteit.

Deel dit artikel: